Preskoči na sadržaj

Mobilnost, rekreacija, društveni aktivizam i penzija

Objavljeno u Aktuelnosti

Opšte je poznata činjenica da je u Evropi, pa samim tim i u Crnoj Gori sve više osoba treće životne dobi, tj. osoba iznad 65 godina života. To su uglavnom osobe koje su okončale svoj radni angažman i zaokružile svoje poslovne karijere. Svakako, ima i onih koji i nakon sticanja penzije, tek započinju ili nastavljaju vlastiti biznis, bave se određenim zanatskim, ugostiteljskim ili turističkim poslovima, biljnom proizvodnjom ili uzgojem stoke. Neki se angažuju da pomognu svojoj djeci i čuvaju unučiće, odvode ih u vrtić ili školu, u šetnje parkovima i sl. Ima i onih koji žive u gradskim sredinama, pa su svoje aktivnosti, izvan vlastitog doma, usmjerili na odlaske u klubove penzionera, na učešće u rekreativnim i društvenim aktivnostima koje organizuju ti klubovi, pa tako upotpunjavaju i obogaćuju svoje slobodno vrijeme.
Nevažno je da li osoba živi na selu ili u gradu, sama ili pod okriljem porodice, važno je da nakon odlaska u penziju, ne ugasi svoja interesovanja za zbivanja u bliskoj okolini, pa i široj društvenoj zajednici i da odabere one aktivnosti koje joj prijaju i ne suprotstavljaju se njenim interesovanjima i mogućnostima.
Treće doba života, ukoliko su vitalnost i opšte zdravstveno stanje solidni, svi mogu upotpuniti različitim aktivnostima, koje su korisne za njih same, njihove najmilije i bliske srodnike, ali i za širu cijelu društvenu zajednicu.
Oslobođeni od pritiska ustaljenih ritmova i obaveza, koje je donosila svakodnevica i puni radni angažman, uz sticanje penzije ili nekog drugog materijalnog primanja, navršavanjem određenih godina života, starije osobe mogu sasvim lagano i postepeno odabrati one poslove, hobie i aktivnosti koji odgovaraju njihovom profilu ličnosti, obrazovnom nivou, interesovanjima, socijalnim i zdravstvenim prilikama.
Osobe oštećenog vida starije životne dobi, koje su se i ranije samostalno kretale, trebale bi to svakako nastaviti i u poznim godinama života, jer su za očuvanje mentalnog i fizičkog zdravlja i vitalnosti, veoma važni fizička aktivnost, ali ništa manje i intelektualna gimnastika (čitanje, učešće u društvenim igrama, rješavanje sudokua, ukrštenih riječi, praćenje i učešće u kvizovima znanja…). Dalje, lagana šetnja, izlazak na svjež vazduh i nastavak sa odgovarajućim fizičkim poslovima u kući, dvorištu, bašti, neophodni su za očuvanje krepkosti i vitalnosti starijih osoba.

One osobe koje su u kasnijim godinama izgubile vid ili im je on pak značajno oslabio, trebale bi se uključiti u neku od organizacija civilnog društva, poput penzionerskih udruženja, Saveza slijepih i drugih organizacija, interesovati se za svoja prava, mogućnosti za osamostaljivanje u funkcionisanju bez vida, obukama za samostalno kretanje, izletima i druženjima, učešću u društvenim igrama i drugim aktivnostima koje se nude starijim osobama oštećenog vida. Isto takođe, u skladu sa njihovim intelektualnim potencijalima i profilom ličnosti, one mogu biti kreatori nekih novih, drugačijih vizija i ideja za aktivno učešće i doprinos društvenoj zajednici.
Takođe, ne manje bitna stvar je da osoba oštećenog vida starije životne dobi bude informisana i da, opet u skladu sa njenim specifičnim interesovanjima, nastavi sa obrazovnim i kulturnim aktivnostima (npr. odlazak u pozorište, bioskop, na koncert, predavanja iz oblasti medicine, očuvanja zdravlja i vitalnosti, književne večeri i slično). U slučaju da osoba oštećenog vida nije osposobljena za korišćenje smart telefona i kompjutera, te tako ne može samostalno čitati dnevnu i periodičnu   štampu i magazine, važno je znati da Savez slijepih već više decenija izdaje audio časopis, „Zvučna revija“, koji je besplatan i koji prilično sveobuhvatno prenosi informacije i tekstove iz različitih društvenih oblasti, ali takođe često piše i o brojnim dostignućima i novinama koje obrađuju tematiku, probleme i potrebe osoba oštećenog vida.
Dodatno, u Crnoj Gori postoji i Biblioteka za slijepe, čiji je knjižni fond veoma bogat i raznovrstan i čije usluge su takođe besplatne za osobe oštećenog vida.
Proces cjeloživotnog učenja i podsticaji na tom planu, je nešto o čemu se sve više govori, kako u razvijenim zemljama Evrope i svijeta, tako i kod nas i tome se poklanja sve više pažnje.

Savez slijepih Crne Gore i Crveni krst Crne Gore partneri su u realizaciji projekta “Jačanje otpornosti starijih osoba i osoba sa invaliditetom tokom COVID-19 i budućih kriza”, koji je podržan od strane Evropske Komisije, Austrijske agencije za razvoj i Austrijskog Crvenog krsta, a opšti cilj je da doprinese jačanju otpornosti starijih i osoba sa invaliditetom na Zapadnom Balkanu tokom Covid-19 virusa i budućih kriza, a realizuje se i u Albaniji, Bosni i Hercegovini, Srbiji, Sjevernoj Makedoniji i Kosovu.

Objavi prvi komentar

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

19 − four =